Bækur, 7. júní 2019

Í kjölfar þess að ég rakst á ofannefnt viðtal við Bruno Latour í Le Monde varð ég mér úti um tvær bækur eftir hann (á ensku svo ég gæti smeygt þeim inn í lesblysið): Facing Gaia: Eight Lectures on the New Climate Regime og Down to Earth: Politics in the New Climate Regime. Textar Latour eru krökkir af hugljómunum. Þær virðast oft augljósar en ná um leið að varpa ljósi á einföld sannindi með kristalskýrum hætti. Hér veltir hann fyrir sér alþjóðavæðingunni með hnífskörpum hætti.

„For 50 years, what is called “globalisatioon” has in fact consisted in two opposing phenomena that have been systematically confused.

Shifting from a local to a global viewpoint ought to mean multiplying viewpoints, registering a greater number of varieties, taking into account a larger number of beings, cultures, phenomena, organisms, and people.

Yet it seems as though what is meant by globalisations today is the exact opposite of such an increase. The term is used to mean that a single vision, entirely provincial, proposed by a few individuals, representing a very small number of interests, limited to a few measuring instruments, to a few standards and protocols, has been imposed on everyone and spread everywhere. It is hardly surprising that we don’t know whether to embrace globalization or, on the contrary, struggle against it.“
(Úr Down to Earth.)

Rauður þráður í gegnum báðar bækurnar er að alþjóðavæðingin gengur ekki upp af praktískum ástæðum: við þyrftum minnst fimm plánetur á borð við jörðina til að halda áfram á sömu braut. Heimurinn er að brenna upp, og við erum ekki að ganga í gegnum tímabundna loftslagskrísu heldur róttæka, og óafturkræfa, umbreytingu á náttúrulegum aðstæðum á jörðinni. (SN.)


Óskalistinn:

Ég rambaði nýlega á ansi skemmtilega síðu manns sem hefur glósað ítarlega allar þær bækur sem hann hefur lesið. Ég fann þessa síðu í gegnum bókaklúbbPatrick O’Shaughnessy sem heldur m.a. úti hlaðvarpinu Invest Like the Bestsem ég vísa oft til á þessum vettvangi. Þar mældi hann sérstaklega með bókinni The Path of Least Resistance sem fjallar í mjög stuttu og einfölduðu máli um hvernig þroska megi sköpunargáfuna. Náunginn sem heldur úti rafrænu bókaglósubókinni var einmitt búinn að glósa um þessa bók og vakti mikinn áhuga hjá mér fyrir þessari bók.

Tilvonandi ráðunautur Leslistans sendi okkur póst í vikunni og mældi sérstaklega með bókinni Hnignun, hvaða hnignun? sem kom út í fyrra og er eftir sagnfræðinginn Axel Kristinsson. Í henni eru færð rök fyrir því að hugmyndin um hnignun og niðurlægingu í sögu Íslands sé mýta sem búin var til í sjálfstæðisbaráttunni á 19. öld. Mér finnst hún virka alveg sérstaklega forvitnileg. (KF.)

Þórður Sævar Jónsson sendir frá sér aðra ljóðabók sína, Vellankötlu. (SN.)

Færðu inn athugasemd

Skráðu umbeðnar upplýsingar að neðan eða smelltu á smámynd til að skrá þig inn:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Breyta )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Breyta )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Breyta )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Breyta )

Tengist við %s